Kinga Olechowska – od niepewności w korporacji do zdalnej pracy z danymi klinicznymi

Kinga pracowała w dużej firmie zajmującej się badaniami klinicznymi. Jej codzienność była spokojna, przewidywalna… i coraz mniej rozwojowa.

– „Moja praca polegała głównie na pracy w Excelu – niezbyt wymagająca, ale też mało rozwijająca.”

Sytuacja zaczęła się zmieniać, gdy firma została wykupiona przez większego gracza. Pojawiła się niepewność – nowe zasady, możliwy powrót do biura, brak perspektyw na awans czy podwyżkę.

– „Nie chciałam czekać biernie na zmiany, na które nie mam wpływu.”

Z wykształcenia jest magistrem inżynierem biotechnologii, ma też za sobą próbę doktoratu. Dane nie były jej całkiem obce – pracowała z nimi wcześniej, ale głównie w Excelu i w kontekście eksperymentów.

Największym wyzwaniem nie był brak kompetencji, tylko brak kontroli nad przyszłością.

Decyzja: praca zdalna i życie po swojemu

Moment życiowy był bardzo konkretny – zakup domu na wsi, kredyt hipoteczny i wizja codziennych dojazdów, które zupełnie nie pasowały do wymarzonego stylu życia.

– „Moim celem była praca w 100% zdalna.”

Motywacja finansowa też była realna – większa stabilność i lepsze zarobki dawały poczucie bezpieczeństwa przy dużym zobowiązaniu.

Na Dagmarę trafiła w idealnym momencie.

– „Byłam dokładnie w tym samym momencie życia i zobaczyłam osobę, która kilka kroków przede mną realizuje życie, o jakim marzę.”

Strach był, ale wygrał plan

Decyzja o kursie nie była lekka.

– „Kurs był dużą inwestycją i nie miałam pewności, czy się zwróci. Bałam się, że zabraknie mi motywacji do jego ukończenia.”

Z czasem Kinga odkryła, że to nie motywacja, a system jest kluczowy.

Najbardziej blokowały ją cena i obawa, czy wystarczy determinacji.

Nauka o świcie

Kinga uczyła się, pracując zawodowo. Jako „ranny ptaszek” postawiła na poranki.

– „Po porannym biegu siadałam do kursu – zazwyczaj miałam około dwie godziny przed rozpoczęciem pracy.”

Kurs był priorytetem na początek dnia. Służbowy komputer włączała dopiero po zrealizowaniu zaplanowanego materiału.

Początkowo szła zgodnie ze ścieżką DH – Excel, potem SQL. I tu pojawił się zgrzyt.

SQL wydawał się trudny i mało wdzięczny, więc zrobiła krok w bok i zanurzyła się w Power BI. Kolorowe wizualizacje pomogły jej zrozumieć, po co właściwie jest SQL. Gdy wróciła do niego później, wszystko zaczęło się układać.

– „Z czasem zaczęłam dostrzegać sens i praktyczne zastosowania SQL, który na początku wydawał mi się trudny i odpychający.”

W wytrwaniu pomogły też regularne rozmowy z osobą wspierającą w ramach programu.

Nowa praca, nowe życie

Od czerwca zaczęła pracę jako Clinical Data Coordinator – rola łącząca zarządzanie i analizę danych.

Praca jest w pełni zdalna, lepiej płatna i nadal osadzona w świecie badań klinicznych, który już zna – ale teraz z wykorzystaniem SQL i Power BI.

Zmiana, jaką w sobie widzi, jest ogromna.

– „Mam znacznie większą pewność siebie i poczucie sprawczości. Udowodniłam sobie, że jestem w stanie zmienić swoje życie i realizować marzenia.”

Co zrobiło największą różnicę?

Nie tylko narzędzia, ale nawyk.

– „Nauczenie się, jak regularnie inwestować czas w rozwój osobisty – nawet w codziennym zabieganiu.”

Rada dla tych, którzy się wahają

Kinga mówi prosto:

– „Działać mimo strachu. Czas i tak minie, a za kilka miesięcy można być w zupełnie innym miejscu.”

A jeśli ktoś boi się, że nie da rady? Warto zacząć od organizacji dnia i rozmowy z domownikami o czasie na naukę – nawet 30 minut dziennie robi różnicę.

Co dalej?

Docelowo chce pracować jako freelancerka i budować własne zaplecze finansowe.

Data Heroes poleca, bo – jak mówi – program daje realne narzędzia, by zawalczyć o życie na własnych zasadach.